Strona wykorzystuje pliki cookies, jeśli wyrażasz zgodę na używanie cookies, zostaną one zapisane w pamięci twojej przeglądarki. W przypadku niewyrażenia zgody nie jesteśmy w stanie zagwarantować pełnej funkcjonalności strony!

Konferencja "Wyzwania modernizacji gospodarczej - doświadczenia historyczne"

Centrum Partnerstwa Społecznego „Dialog” oraz Instytut Pracy i Spraw Socjalnych wspólnie zorganizowały konferencję pt.: „Wyzwania modernizacji gospodarczej – doświadczenia historyczne”, która odbyła się w dniu 28 stycznia br. w siedzibie CPS „Dialog” przy ul. Limanowskiego 23 w Warszawie.

W imieniu organizatorów, gości przywitała Iwona Zakrzewska, dyrektor CPS „Dialog”. Konferencję, która należy do cyklu nt. modernizacji i polityki przemysłowej otworzył prof. Kazimierz Frieske, dyrektor Instytutu Pracy i Spraw Socjalnych. Podziękował on dyrektor Zakrzewskiej oraz prof. Zbigniewowi Klimiukowi za pomysł zorganizowania takiej konferencji. 
Referat wprowadzający pt.: „Modernizacja a pułapka średniego dochodu” został wygłoszony przez dr Adama Oleksiuka z Uniwersytetu Warmińsko-Mazurskiego w Olsztynie. Wyjaśnił on, że zagrożenie pułapki średniego dochodu dotyczy krajów rozwijających się, głównie regionu Europy Środkowej i Wschodniej, w tym Polski. „Aby nie wpaść w pułapkę średniego dochodu trzeba zastosować model innowacyjny, a nie imitacyjny” – takimi słowami dr Oleksiuk wprowadził uczestników konferencji w dalszą część swojej prezentacji. Stwierdził, że polska gospodarka jest bardzo uzależniona od napływu inwestycji zagranicznych, większość dużych banków i przedsiębiorstw jest własnością kapitału zagranicznego, a wielu Polaków pracuje za granicą. Niski poziom płac utrudnia modernizację gospodarki i zapewnienie dynamicznego wzrostu popytu krajowego. Wydajność pracy w Polsce rośnie, władze krajowe powinny więc dążyć do tego, żeby poziom zatrudnienia również się podwyższył. Innowacje w pracy należy przeprowadzać z rozwagą, ponieważ mogą one mieć zarówno pozytywne, jak i negatywne skutki. Polska gospodarka jest przeregulowana, władza musi podjąć działania, by owo przeregulowanie zmniejszyć. Doktor Oleksiuk przedstawił uczestnikom dane dotyczące korzystania przez Polskę z funduszy unijnych – wydaje ona zaledwie 20% na badania i rozwój, a odsetek ten powinien być gruntownie zwiększony. Podsumowując, przedstawił rekomendacje w kwestii Polski a pułapki średniego dochodu: Polska powinna prowadzić odważną, konsekwentną wizję rozwoju, powinniśmy optymalnie wykorzystywać środki unijne i przemyśleć, jakie innowacje są nam potrzebne, uwzględniając większy odsetek tych środków na badania i rozwój.
Kolejny referat pt.: „Polityka przemysłowa dla modernizacji – potrzeba redefinicji” wygłosił prof. Bogdan Miedziński z Europejskiej Uczelni Informatyczno-Ekonomicznej w Warszawie. Podkreślił on fakt, że polityka przemysłowa, którą zajmowano się kilka lat temu, była zupełnie inna od obecnej. Polityka przemysłowa w formacie liberalnym cechuje się utrzymaniem dyscypliny finansowej, obniżaniem krańcowych stóp podatkowych, liberalizacją rynków finansowych i wieloma innymi aspektami. Profesor Miedziński użył określenia, że „najlepsza polityka przemysłowa to brak tej polityki”. Na poparcie tego stwierdzenia pokazał, że kraje bogate, które są dostawcami, dobrze czują się w tej polityce, ale kraje biedne – dostawcy siły roboczej, wychodzą na niej fatalnie. Jeżeli chodzi o narodową politykę przemysłową, to jest ona warunkiem przyspieszonego rozwoju Polski – należy zatkać „dziury” (takie jak bezrobocie, eksport itp.), które wpływają na dobrobyt na skutek polityki przemysłowej. Głównym azymutem polskiej polityki przemysłowej jest przyspieszenie rozwoju, niezbędne do doścignięcia krajów zamożnych. Jej ogniwem kluczowym powinno stać się działanie skierowane na akumulację rodzimego kapitału. Na zakończenie prof. Miedziński zapoznał uczestników z misją FED (Systemu Rezerwy Federalnej).
Ostatni referat, pt.: „Mechanizmy modernizacji w XX w. i obecnie: przełomowość kontra innowacyjność” wygłosił prof. Janusz Czyż z Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego Jana Pawła II. Podzielił on historię naukową Polski na trzy okresy: Złoty Wiek, II RP oraz PRL i III RP. W każdym z tych okresów wystąpił szereg naukowych rewolucji. Złoty Wiek należał do Kopernika i jego modelu heliocentrycznego układu słonecznego, który określił układ planet i czas obiegu wokół Słońca. W czasach II RP, praca Jana Łukasiewicza pt.: „Logika trójwartościowa” była pierwszą z tzw. logik rozmytych, którymi posługiwali się późniejsi naukowcy. W tym czasie Norman Foster dokonał przełomów w architekturze, wieża Eiffla przekroczyła wysokość 300 m, po niej stworzono budynek 7 m wyższy, a w Dubaju powstał budynek przekraczający 800 m wysokości. W III RP powstał program Apollo, w którym udział wziął Mieczysław Bekker tworząc pojazd zdolny do poruszania się po Księżycu. W PRLu zbudowano maszt radiowy w Konstantynowie, rewolucją był upadek muru berlińskiego, później upadek ZSRR i upadek wcześniej wspomnianego masztu w Konstantynowie. Profesor Czyż, wymieniając te wszystkie osiągnięcia naukowe udowodnił, że modernizacja właśnie w tych kwestiach miała ogromny wpływ na to, jak obecnie wygląda świat. Podsumował swoje przedstawienie pytaniem: „Jak będzie wyglądać nauka postkomputerowa?”, pozostawiając je bez odpowiedzi.
Konferencja została podsumowana dyskusją poprowadzoną przez prof. Zbigniewa Klimiuka z Instytutu Pracy i Polityki Społecznej. Jako pierwszy wypowiedział się Piotr Szumlewicz z OPZZ. Dokonał on szybkiego podsumowania trzech okresów historii Polskich, wyróżnionych wcześniej przez prof. Czyża: przedstawił jak wyglądała polska gospodarka w okresie II RP, PRLu oraz po roku 1989, gdzie wyróżnił okres do 2004 roku i po nim, kiedy to Polska wstąpiła do Unii Europejskiej. Jeremi Mordasewicz, ekspert z Konfederacji Lewiatan stwierdził, że sięgamy do historii po to, żeby wyciągnąć wnioski. Wyróżnił on dwa stojące przed społeczeństwem dylematy: jak zwiększyć poziom oszczędności krajowych, które mogą stanowić uzupełnienie kapitału krajowego, co ma prowadzić do zwiększenia poziomu inwestycji, oraz jak wspierać innowacyjność? Artur Świergiel z Narodowej Rady Rozwoju przy Kancelarii Prezydenta RP, zabierając głos w dyskusji, wspomniał o ważnej kwestii, jaką jest zgoda wszystkich co do problemów rozwoju i przyzwolenie na brak działania w tym zakresie. Profesor Kazimierz Frieske poruszył kwestię ryzyka i podkreślił, że jak wynika z badań, że polskie społeczeństwo cechuje się wysokim poziomem tendencji do unikania ryzyka. Profesor Marek Bednarski stwierdził, że nie ma przełomu bez środowiska i w swojej wypowiedzi odniósł się do referatu prof. Czyża. Na zakończenie dyskusji głos zabrał Jeremi Mordasewicz, odnosząc się do wypowiedzi swoich poprzedników i rozwiewając ich wątpliwości m.in. w kwestii korupcji. Powiedział także, że od 20 lat zwalcza powiedzenie, że małe jest piękne, ponieważ większe może więcej, odnosząc się tym do kwestii rozdrobnienia polskiej przedsiębiorczości.